ΣΥΝΑΔΕΛΦΕ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΕ.
Η Π.Ε.Σ.ΕΚ σε έχει ΑΝΑΓΚΗ και την έχεις ΑΝΑΓΚΗ. Από την πενιχρή σύνταξή σου ενίσχυσε την Ένωση. Γράψου στο σωματείο και ενημέρωσε και άλλους για την λειτουργία του. Κατέβασε την Αίτηση εγγραφής και ενημέρωσε μας με όποιον τρόπο σε εξυπηρετεί.
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ

menu

Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ



Τουρισμός
μήπως κτίζουμε στην άμμο παλάτια;
του Παναγιώτη Βέμμου

   « Ο τουρισμός είναι η μετακίνηση ατόμων ή ομάδων από τον τόπο διαμονής τους σε άλλες περιοχές με σκοπό την επίσκεψη αξιοθέατων και αναψυχή...Ο μαζικός τουρισμός είναι η μεταφορά πολυπληθών ομάδων ( συνήθως των λαϊκών στρωμάτων) σε έναν τόπο καθώς και η οργάνωση της μετακίνησής τους και της διαμονής τους με την παροχή φθηνών υπηρεσιών». (Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας. Γ Μπαμπινιώτης)
            Ο τουρισμός πέραν αυτών συμβάλλει στην αλληλογνωριμία των λαών, δημιουργεί φιλικές σχέσεις και βοηθά στην ειρηνική τους συνύπαρξη. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει, αρνητικά βέβαια, ότι όταν κράτη θέλουν να προωθήσουν ιμπεριαλιστικά σχέδια, πάντα προηγούνται ταξιδιωτικές οδηγίες με σκοπό να σπείρουν  το φόβο, την καχυποψία και το μίσος ανάμεσα στους λαούς. Ακόμα ο τουρισμός μπορεί να αποτελέσει σημαντικό παράγοντα ανάπτυξης των τοπικών οικονομιών υπό προϋποθέσεις (να συνδέεται με την τοπική παραγωγή να αποτελεί συμπληρωματική δραστηριότητα και να ελέγχεται ιδιοκτησιακά από την τοπική κοινωνία)
            Η χώρα μας διαθέτει  σημαντικά φυσικά και πολιτιστικά αξιοθέατα,  ήπιο κλίμα και ένα φιλόξενο λαό, παράγοντες που ευνοούσαν  την ανάπτυξη της τουριστικής δραστηριότητας. Τα μεταπολεμικά κυρίως χρόνια συνέβη αυτό, όμως με άναρχο τρόπο που δημιούργησε περιβαλλοντικά προβλήματα , αρνητικές κοινωνικές επιπτώσεις και καταστροφή μεγάλης έκτασης εύφορης γης.
            Η πολιτική της αποβιομηχάνισης και του περιορισμού της αγροτικής παραγωγής που σχεδιάσθηκε από τους κυρίαρχους κύκλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εφαρμόσθηκαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις ανέδειξε τον τουρισμό σε στρατηγικό παράγοντα της εθνικής οικονομίας, τη "βαρειά βιομηχανία" της χώρας όπως με καμάρι οι κυβερνήσεις της κρίσης και τα κόμματα της «πάση θυσία» ευρωπαϊκής προοπτικής υποστηρίζουν.
            Έτσι, ο τουρισμός έγινε  φετίχ και στο όνομα αυτού καταργούνται στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Κυριαρχούν οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις και η ανασφάλιστη «μαύρη» εργασία και όχι μόνο στο τομέα του τουρισμού, αλλά και σε ότι έχει σχέση και επηρεάζει αυτόν. Κάθε αγώνας των εργαζομένων θεωρείται καταχρηστικός  και κηρύσσεται  παράνομος. Να θυμίσουμε  πρόσφατα τους έκτατους  φύλακες των αρχαιολογικών  χώρων, τους δημοτικούς υπαλλήλους καθαριότητας και τις μικρομεσαίες εμπορικές επιχειρήσεις  που τους επιβάλλουν καθεστώς επταήμερης  λειτουργίας και τις οδηγούν στα  «λουκέτα».
           Στο όνομα της τουριστικής ανάπτυξης ξεπουλιούνται  αεροδρόμια, λιμάνια τα οποία  μετατρέπονται σε μαρίνες  και μέσω του «υπερταμείου» φιλέτα της δημόσιας περιουσίας περνούν στα χέρια ξένων μονοπωλιακών ομίλων. Αγνοούν, φαίνεται, οι κυβερνώντες, ότι δεν μπορεί η τοπική και εθνική οικονομία να στηρίζεται σε δραστηριότητα το πολύ έξι μηνών! Σταδιακά μετατρέπεται η Ελλάδα σε χώρα παροχής φθηνών υπηρεσιών με αποσαθρωμένο τον παραγωγικό της μηχανισμό και να στερείται τη δυνατότητα να αποφασίζει και να χρηματοδοτεί την εθνική της οικονομία. Το ιδεολόγημα ότι οι «τεμπέληδες» του νότου πρέπει να υπηρετούν τους «σκληρά» εργαζόμενους του βορρά που αναπαράγουν και προβάλλουν ΜΜΕ ευρείας κυκλοφορίας που εξυπηρετούν μεγάλα συμφέροντα, δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ιδεολογική κάλυψη της νεοαποικιοκρατίας.
            Οι αρνητικές επιπτώσεις και οι κίνδυνοι απ' αυτή την πολιτική δεν σταματούν εδώ. Ζούμε σε μια περιοχή και χρονική περίοδο που «βράζει» και «θερμά» επεισόδια δεν αποκλείονται. Έτσι, η «τουριστική βιομηχανία» απειλείται με βαρειά ύφεση ακόμα και κατάρρευση με ανυπολόγιστες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις, αφού κατέχει στρατηγική θέση στην εθνική οικονομία. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις επιπτώσεις από την Γιουγκοσλαβική κρίση του '90 κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα αλλά και σήμερα στις γειτονικές μας χώρες Τουρκία και Αίγυπτο.
            Ο αναπροσανατολισμός της ασκούμενης πολιτικής καθίσταται αναγκαίος και επιτακτικός. Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας σε όφελος του τόπου δεν μπορεί να υπάρξει με συνέχιση της μνημονιακής πολιτικής αλλά απαιτεί ρήξη μ' αυτή και να στηρίζεται στη ισόρροπη ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής, της βιομηχανίας και των υπηρεσιών με εθνικό σχεδιασμό και χρηματοδότηση. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να εξασφαλιστεί η οικονομική πρόοδος της χώρας και να ενισχυθεί η θέση της στις προκλήσεις του μέλλοντος.


Τρίπολη Αύγουστος 2017

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ

 
Νόμιμες οι περικοπές συντάξεων λόγω κρίσης, κρίνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου 

Αντίκτυπο και στην Ελλάδα εκτιμάται ότι θα έχει η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), που έκρινε τις περικοπές συντάξεων στη Λιθουανία λόγω κρίσης, νόμιμες.
Στη σημαντική αυτή απόφαση που έλαβε χθες το δικαστήριο στο Στρασβούργο και η οποία αναμένεται να έχει επιπτώσεις και στις χώρες που τα τελευταία χρόνια επέβαλλαν ευρείας κλίμακας προγράμματα λιτότητας, αναφέρονται η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου όπως και η αυστριακή Die Presse.
Η απόφαση αυτή αφορά εν πρώτοις τη Λιθουανία, από όπου και προέρχεται η επίμαχη προσφυγή, και έχει να κάνει με το μείζον θέμα της νομιμότητας των περικοπών σε συντάξεις λόγω οικονομικής κρίσης. Η Die Presse ειδικότερα σε άρθρο με τίτλο «Ελλάδα: οι συντάξεις θα μπορούσαν να περικοπούν» αναφέρει:
«Μια χώρα θα μπορούσε εξαιτίας μιας οικονομικής κρίσης να προβεί σε περικοπές συντάξεων. Ένα τέτοιο μέτρο δεν θίγει τα περιουσιακά δικαιώματα των πολιτών της, έκρινε σε απόφασή του το ΕΔΔΑ την Πέμπτη. Οι δικαστές απέρριψαν προσφυγή μιας Λιθουανής, η οποία προσέφυγε στο ΕΔΔΑ κατά του λιθουανικού δημοσίου επειδή η σύνταξή της μειώθηκε κατά 15% κατά την περίοδο 2010-2013».
Όπως σημειώνει η Die Presse αλλά και η SZ κατά την περίοδο αυτή η Λιθουανία πέρασε μια βαθιά δημοσιονομική κρίση και αναγκάστηκε να επιβάλλει ευρείες περικοπές σε συντάξεις και κοινωνικές παροχές, απολύσεις στο δημόσιο και μεγάλες αυξήσεις φόρων προκειμένου να επιστρέψει σε θετική ανάπτυξη.
Σύμφωνα με το δικαστήριο του Στρασβούργου οι περικοπές στη σύνταξη της προσφεύγουσας είναι νόμιμες επειδή ήταν επιβεβλημένες από το «κοινό συμφέρον». Όπως σημειώνουν και οι δύο εφημερίδες, με την ίδια αιτιολογία έχουν απορριφθεί προσφυγές και από την Ελλάδα και την Πορτογαλία. (Ας σημειωθεί ότι παρότι οι αποφάσεις του ΕΔΔΑ δεσμεύουν καταρχήν τους διαδίκους, λαμβάνονται υπόψιν και σε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις από τα εθνικά δικαστήρια.)
Πηγή: Deutsche Welle

 

Δευτέρα, 17 Ιουλίου 2017

Η ΗΡΙΑΝΝΑ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ 2017



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ  ΕΝΩΣΗ   
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ  (Π.Ε.Σ.ΕΚ)
ΓΡΑΦΕΙΑ:  ΚΟΡΝΑΡΟΥ 2 ΚΑΙ  ΕΡΜΟΥ(ΟΛΜΕ).  
  ΤΚ: 10563 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ: 210-3230073, 210-3236544, 210-3221255 , 210-3318632
Blog:     syntaxekpedeftikoi.blogspot.gr
                                                                                               Αθήνα   16.7.2017
                Η   «Δικαιοσύνη»  ,  σαν το φίδι ,  δαγκώνει  μόνο τους   ξυπόλυτους.
·         Όταν στα Γιαννιτσά   42χρονη    εργαζόμενη   αυτοκτονεί (12/7), γιατί  ήταν απλήρωτη   για 15 μήνες   από  το  SUPER  MARKET  που εργαζόταν,  όταν ακόμη 1400  εργαζόμενοι  συνάδελφοί της στο ίδιο  SUPER  MARKET  μένουν απλήρωτοι, όταν  στο Δήμο   Ζωγράφου   62χρονη(!) εργαζόμενη  σε διπλοβάρδια με τον καύσωνα, μητέρα 4 παιδιών,   πεθαίνει με ανακοπή, όταν  καθημερινά  εργαζόμενοι  τραυματίζονται  σε εργατικά ατυχήματα  και μένουν  ανάπηροι, όταν  η πολιτική  των μνημονίων που εφαρμόζεται  από όλες τις κυβερνήσεις  έχει οδηγήσει  σε αυτοκτονία χιλιάδες   εργαζόμενους    και η  ανεξάρτητη δικαιοσύνη  μέσω του «Αρείου Πάγου»    αποφαίνεται  ότι τα μνημόνια είναι συνταγματικά , ότι   « η  καθυστέρηση  καταβολής του μισθού   δεν συνιστά  βλαπτική  μεταβολή  των όρων της σύμβασης εργασίας»  και    ότι οι συμβασιούχοι δεν επιτρέπεται να έχουν μόνιμη και σταθερή εργασία,  η φυλάκιση  της  Ηριάννας, γιατί είχε  προσωπική   σχέση με κατηγορούμενο  για συμμετοχή του  σε οργάνωση      δεν είναι κεραυνός εν αιθρία.
·         Η Ηριάννα , που καταδικάστηκε   σε 13 χρόνια φυλάκιση  για  τη σχέση της με  ένα αθώο, όπως  φαίνεται,  θα αθωωθεί, για τυπικούς  λόγους , αφού  ο κατηγορούμενος φίλος  της , αθωώθηκε  για τη συμμετοχή του σε οργάνωση. Η απαράδεκτη, όμως, αυτή απόφαση προστίθεται στο μεγάλο κατάλογο  των αποφάσεων που προσδιορίζουν το ρόλο και τα όρια της δικαιοσύνης.
·         Εμείς  δεν τρέφουμε   αυταπάτες ότι μπορεί η δικαιοσύνη  να λειτουργεί  ανεξάρτητα  και έξω από τα πλαίσια των  θεσμών και   συμφερόντων  που  εκφράζει  το κράτος  με τις κυβερνήσεις του.    Η  αδράνεια  όμως , η αδιαφορία και   η λήθη  μας κάνει συνένοχους.  Γι’   αυτό υψώνουμε  τη φωνή μας  και απαιτούμε την άμεση   απελευθέρωσή της.  Ταυτόχρονα  καταδικάζουμε  τα κροκοδείλια  δάκρυα κυβερνητικών παραγόντων για την καταδίκη ενός αθώου, όταν  οι ίδιοι αδίστακτα χρησιμοποιούν, πολλές φορές,   τη δικαιοσύνη για να επιβάλουν στους εργαζόμενους  το εργατικό δίκαιο του 19ου αιώνα και  καθημερινά  δεκάδες   εργαζόμενοι   είναι θύματα της πολιτικής που εφαρμόζουν.

                                              

                      Για το    Δ.Σ   της   Π.Ε.Σ.ΕΚ

         Ο  πρόεδρος                     Ο  Γ. Γραμματέας

   Τάσος   Σταυρόπουλος              Σταύρος  Κωστόπουλος

Τετάρτη, 5 Ιουλίου 2017

ΚΑΥΣΩΝΕΣ



Καύσωνες


Ο καύσωνας που έφτασε από τη Αφρική,
κι αν ήταν ο χειρότερος τα τελευταία χρόνια,
κι αν ταλαιπώρησε πολύ ιδίως τους απόκληρους
και ηλικιωμένους, κι αν άναψε κάποιες φωτιές,
μία βδομάδα κράτησε και έφυγε και πάει ˙
κάπως θα ανασάνουμε.

Όμως ο άλλος καύσωνας που ‘ρχεται απ’ την Ευρώπη
δεν λέει να κοπάσει. Μας τυραννάει χρόνια εφτά
και όλο δυναμώνει και μ’ όποια μέτρα παίρνουνε
πιότερο φουντώνει και όλο περισσότερους
στις φλόγες του τυλίγει και τη ζωή μας κόλαση
την κάνει να θυμίζει. Πνιγμένοι στην απόγνωση
και την απελπισία τρέχουμε τρελαμένοι
τις φλόγες να γλυτώσουμε που μας χτυπούν αλύπητα
ιδιαίτερα τους πιο φτωχούς και τους αδικημένους.

Κι όπως δείχνουν  τα πράγματα τελειωμό δεν έχει.

Πως  θα του ξεφύγουμε;

                                          
                                                  Τέλος Ιουνίου 2017
                                                           ΧρΙστοΣ

Δευτέρα, 3 Ιουλίου 2017

ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ



ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΑ 200 ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
του Παν. Βέμμου

Σε λιγότερα από τέσσερα έτη συμπληρώνονται διακόσια χρόνια από την έναρξη του αγώνα της Ανεξαρτησίας. Η χρονιά αυτή μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την κορύφωση μιας προσπάθειας κριτικής θεώρησης και απολογισμού της πορείας του νεοελληνικού κράτους. Η προσέγγιση αυτή οφείλει να εδράζεται στα πραγματικά ιστορικά γεγονότα της Επανάστασης, παραμερίζοντας τους μύθους και τις πολιτικές σκοπιμότητες που εν τω μεταξύ κυριάρχησαν. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά αυτή σήμερα, όταν συμπίπτει με τη γενικευμένη κοινωνική, εθνική και οικονομική κρίση του τόπου. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η θεώρηση αυτή απουσίαζε ηχηρά από τις δύο προηγούμενες επετείους με αφορμή το  γιορτασμό των 100 και 150 χρόνων. Στην πρώτη, λίγο  πριν τη Μικρασιατική καταστροφή, κυριαρχούσε η «μεγάλη ιδέα» και στη δεύτερη η Ελευθερία βρισκόταν φυλακή και η Ανεξαρτησία συνθλίβονταν κάτω από τις ερπύστριες των αμερικάνικων τανκς.
Η Αρκαδία είχε αναμφισβήτητα πρωτοπόρα και σημαντική προσφορά σ' αυτόν τον Αγώνα, παρόλο που σήμερα κυριαρχεί η λήθη, η υποβάθμιση του ρόλου αυτής της περιοχής και η παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας. Τα "κούφια" μεγάλα λόγια περισσεύουν σε αντίθεση με τη σημερινή πραγματικότητα, αφού συνεχίζεται η προϊούσα παρακμή και η ερήμωση των ιστορικών χωριών.
Τα ιστορικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο τόπο μας δεν είναι τοπικού χαρακτήρα, αλλά είχαν ευρύτερη απήχηση.
Τα παραπάνω επιβεβαιώνονται απ' όσα συνέβησαν στην περιοχή των Τρικόρφων από το 1770 έως το τέλος του Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα των οχυρώσεων (ταμπουριών) του στρατοπέδου  αποτελούν τα μοναδικά μνημεία που διασώζονται και σηματοδοτούν αυτήν την εποχή. Η συμμετοχή στις μάχες της περιοχής των Τρικόρφων πολλών αγωνιστών όχι μόνο από το Μωριά αλλά απ' όλες τις περιοχές της χώρας ακόμα από τα Βαλκάνια και την Ευρώπη, δίνει την πλήρη διάσταση της σημασίας της Επανάστασης.
Η συγκρότηση της Εφορείας των Τρικόρφων που εξασφάλισε πολεμοφόδια και τρόφιμα στους αγωνιστές καθώς και η δημιουργία του Επαναστατικού πολιτικού κέντρου, αποτέλεσαν τον εμβρυακό μηχανισμό του νεοελληνικού κράτους με όλες του τις αντιθέσεις. Έτσι, το κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο αναγνωρίζοντας την ιστορική σημασία αυτού του τόπου, τον χαρακτήρισε ομόφωνα ως ιστορικό-αρχαιολογικό το 2013.
Παρά τις προτάσεις που είχαν γίνει για την πρόσβαση στο χώρο, χωρίς ιδιαίτερο κόστος, παραμένει ζητούμενο η ανάδειξή του σε ιστορικό επισκέψιμο πάρκο!
Παράλληλα και η ίδρυση Μουσείου της Επανάστασης στην πόλη της Τρίπολης, θα μπορούσε να συμβάλει στη διάσωση της πλούσιας ιστορικής κληρονομιάς του νομού και να συνεισφέρει στην αλλαγή της πορείας του τόπου.